لکنت یک اختلال گفتاری است که متخصصان آن را با منبع قابل اعتماد تکرار صداها، هجاها یا کلمات مشخص می کنند. فرد مبتلا به لکنت اغلب کلمات، هجاها یا عبارات را تکرار یا طولانی می‌کند، می‌داند که چه می خواهد بگوید، اما در صحبت کردن به صورت واضح مشکل دارد.

آفازی اختلالی است که باعث می‌شود فرد در زبان یا گفتار دچار مشکل شود. آسیب به بخش‌هایی از مغز که مسئول زبان هستند ممکن است باعث آفازی شود. سکته مغزی علت اصلی این بیماری در بزرگسالان است.

فرد مبتلا به آفازی ممکن است توانایی خود را در بیان و درک زبان از دست بدهد و همچنین ممکن است در خواندن یا نوشتن مشکل داشته باشد.

آفازی می‌تواند در نتیجه آسیب مغزی مرتبط با بیماری آلزایمر یا سکته ایجاد شود. چالش هایی که فرد با آن مواجه خواهد شد بستگی به این دارد که کدام قسمت از مغز تحت تاثیر قرار گرفته است.

مطالعات نشان می دهد که بین 9 تا 62 درصد از افرادی که سکته مغزی می کنند درجاتی از آفازی را تجربه می‌کنند.

سکته مغزی می تواند منجر به آفازی، از دست دادن توانایی برقراری ارتباط شود و به دنبال سکته مغزی ضعف یا فلج در یک یا هر دو طرف صورت یا بدن می تواند تولید گفتار یا نوشتن را دشوارتر کند. ماهیچه هایی که برای تنفس یا بلع استفاده می شوند ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند و این موضوع بر تولید صداها تأثیر می گذارد.

از آنجایی که بسیاری از افراد پس از سکته دچار آفازی می شوند، گفتار درمانگر ارزیابی را برای تشخیص آفازی بلافاصله پس از این رویداد انجام می‌دهد و نامگذاری اشیایی که با حرف خاصی شروع می شوند،خواندن یا نوشتن، گفت و گو و درک دستورات از تمرینات اساسی است که می‌تواند به ارزیابی مهارت های زبانی بیمار کمک کند.

مدت زمانی که فرد به گفتار درمانی نیاز دارد به عوامل مختلفی مانند سن،شدت اختلال و فواصل بین درمان بستگی دارد و گفتار درمانی در صورت شروع زود هنگام در کودکان و بزرگسالان و در صورت مشارکت والدین و اطرافیان می تواند موفقیت آمیز باشد.