گفتاردرمانی بسته به اختلال گفتاری ممکن است در یک کلاس یا یک گروه کوچک و یا به صورت فردی انجام شود. تمرینات و فعالیت های گفتاردرمانی بسته به اختلال ، سن و نیازهای کودک متفاوت است.
فعالیت های زبانی: شامل بازی و صحبت با کودک با استفاده از تصاویر، کتابها و اشیا برای تحریک رشد زبان میشود. گفتار درمانگر ممکن است تلفظ صحیح را نشان دهد و از تمرینات تکراری برای کمک به افزایش مهارت های زبانی کودک استفاده کند.
فعالیت های بیانی: این فعالیتها شامل همکاری نزدیک گفتار درمانگر با کودک برای کمک به تلفظ آنها میشود. گفتار درمانگر نحوه ایجاد صداهای خاص را، اغلب در حین فعالیتهای بازی نشان میدهد.
تغذیه و بلع درمانی: یک گفتار درمانگر می تواند با کودکی که مشکلات جویدن یا بلعیدن دارد از نزدیک کار کند. همچنین تمرینات دهانی برای کمک به تقویت ماهیچه های دهان کودک موثر است. گفتار درمانگر ممکن است از تعدادی تمرین زبان، لب و فک در کنار ماساژ صورت برای کمک به تقویت عضلات اطراف دهان استفاده کند و این موضوع میتواند به کودکان در گفتار و ارتباطات آینده شان کمک کند.